Kind, jij bent altijd bij mij!

Lieve Broeders en Zusters,

Kind, Jij bent altijd bij mij en al het mijne is van jou. (Lukas 15:31) Misschien kun je het je nog herinneren maar afgelopen augustus heb ik op een zondag tweemaal gepreekt over de gelijkenis van de verloren zoon. Zoals toen ook gezegd, het is in mijn beleving één van allermooiste verhalen in de Bijbel. Het complete evangelie in een aantal verzen; wat een meesterlijke verteller is de Heer Jezus! Een vader met twee zonen waarvan de jongste wegloopt maar uiteindelijk wel weer de weg naar huis teruggevonden heeft. De oudste zoon is nooit fysiek weggelopen maar blijkt ook een verloren zoon te zijn. Wanneer er een groot feest gegeven wordt vanwege zijn broer die “dood was maar levend geworden is” blijft hij mokkend en mopperend buiten in het duister staan. Hij blijkt, ondanks dat hij nooit is weggelopen, toch een verloren zoon te zijn. Zijn hart is mijlenver van het hart van zijn vader verwijderd. De vader laat het er niet bij zitten en verlaat het feest, gaat naar buiten en spreekt zijn jongen aan. Op alle verwijten die volgen antwoord de vader met een simpel zinnetje: Kind, Jij bent altijd bij mij en al het mijne is van jou. De Heer probeert met de gelijkenissen iets duidelijk te maken over hoe God, de Vader is en wat zijn dit dan geweldige woorden om te mogen weten: Jij bent altijd bij mij. Die nabijheid zit niet in het hart van die jongen. In zijn hart was hij immers ver van de vader verwijderd. Het moet dus opgesloten liggen in het hart van de vader. Ondanks de afstandelijke houding van de zoon bevind hij zich in het centrum van het hart van de vader. In deze gelijkenis gaat het over hoe die vader is en deze vader is nabij. Aangezien Jezus met deze gelijkenis iets wil duidelijk maken over hoe God is mag je concluderen dat onze God een God is die liefdevol dichtbij is. Het beste zien we dit in de Heer Jezus zelf. Hij wiens naam Immanuel luidt, God met ons! De Jezus die Zijn leerlingen zegt: Zie ik ben met u, al de dagen, tot de voleinding van de wereld. (Matteüs 28:20) Wat is dat een geweldige troostrijke gedachte God is bij je. Dat geeft moed en kracht! Onlangs mocht ik het nog ervaren bij iemand in moeilijke situatie. Er lag zoveel troost in de wetenschap dat God erbij is. Ook David ervaart dat. Hij zegt het o.a. in Psalm 23:4: Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen want U bent met mij. Wat een geweldige God hebben wij! Hij laat niet los, Hij laat nooit alleen; Hij is erbij. Hoever je soms ook bent weggelopen van die vader. Hij is nabij en nodigt je uit om ook bij Hem te komen om die nabijheid te vieren. Dat mag jij heel persoonlijk weten maar ook wij samen als gemeente. God is erbij. Niet alleen om te troosten en te bemoedigen maar zeker ook om wijsheid en inzicht te geven, om ons voor te gaan en te leiden te corrigeren en op te voeden. Hij is de Heer van de gemeente en nodigt ons uit om bij Hem te blijven. Hij is nabij maar zoeken wij Zijn nabijheid ook? En durven wij namens Hem ook elkaar nabij te zijn?

Fokko Stalman

Hartelijk dank!