Volhouden...

Dat hebben we de laatste tijd vele malen gehoord, soms elke dag. Van hoog tot laag is ons dat ingepeperd. En we proberen het te doen, want volgens de overheid {en virologen} is anders de kans groot dat we corona krijgen. En dit virus is levensgevaarlijk. De vorige keer merkte ik al op dat de angst groot is onder de mensen. Het is alle onzekerheid die de mensen bekruipt en angstig maakt. We wachten op betere tijden voor iedereen en wachten is moeilijk, want we waren gewend aan alsmaar doorgaan… het leek of iedereen vol zat met ‘haast’. Alles moest snel, sneller tot in alle facetten van het leven. Enkele voorbeelden: Vliegtuigen, treinen, e-fietsen, telefoon, apps, sporten, satellieten, raketten enz. enz. De rust was volledig weg, want men wilde steeds meer, van alles wat. En dan ineens wordt de hele wereld stilgezet door een virus {of het dat alleen is??} en dan slaat de stilte toe en raken we de vrijheid kwijt. Toen werd het “jij in jouw klein hoekje, en ik in ‘t mijn” Gevolg: eenzaamheid, vooral onder ouderen, onze bejaarden. Eigenlijk loopt deze rode draad door oud en jong. En dan horen we regelmatig: volhouden. Broeders en

zusters, het meest belangrijke voor ons is: het geloof vasthouden, vastgehouden willen worden door onze levende Heer, een in Hem volhouden wat je gekregen hebt {Lees: Openbaring 3:7 tot 13 en in het bijzonder vers 11}. We leven in ernstige tijden, maar er is Hoop en Uitzicht voor eenieder die zich verbonden weet met de Here Jezus Christus.

Hij komt spoedig!!

“Jezus komt weder! Reeds nadert de tijd. O, als Hij heden eens kwam?”

(Joh.de Heer 849)

Ik wens u allen Gods vrede en rust toe voor heden en toekomst.

Een Broeder groet Wim Kos,